Home » Ja w cyberprzestrzeni 2019/2020

listopad 2022
P W Ś C P S N
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  
stat4u

Ja w cyberprzestrzeni 2019/2020

12 września 2019r. w świetlicy szkolnej odbyły się pierwsze zajęcia dotyczące bezpiecznego korzystania z Internetu. Intensywnie pracowaliśmy rano i po popołudniu. Dzieci poznały Drużynę Sieciaków,
a także ich wrogów – Sieciuchów. Dowiedziały się, co to jest SPAM, a także adres IP. Przed nami 15 misji, a na koniec roku szkolnego najlepsi otrzymają tytuł SIECIAKA😎.

19 września w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się kolejne zajęcia dotyczące bezpieczeństwa w Internecie😊. Tym razem rozmawialiśmy
o prywatności w sieci. Uczniowie dowiedzieli się, czym są dane osobowe,
a także, jak chronić swoją prywatność. Na koniec musieliśmy wymyślić bezpieczne hasło. Pamiętajcie, że najlepsze hasło to takie, które zawiera małe
i duże litery, cyfry i znaki.

26 września nasze świetlicowe SIECIAKI wyruszyły w kolejną przygodę
z NetRobim😊. Tym razem rozmawialiśmy o umieszczaniu zdjęć i filmów w sieci. Uczniowie zobaczyli film, który pokazał im, jak może skończyć się udostępnianie zdjęć w Internecie, które są dostępne dla wszystkich. Dzieci musiały także rozwiązać test, który sprawdził, czy uważnie nas słuchali 🙂. Pamiętaj, jeśli publikujesz w sieci swoje zdjęcia, zadbaj, by widzieli je tylko Twoi znajomi.
W przeciwnym razie może zobaczyć Twoje zdjęcia jakiś Sieciuch, który zechce wykorzystać je, by Cię ośmieszyć lub skrzywdzić. Nie publikuj w sieci zdjęć czy filmów przedstawiających osoby, które nie wyraziły na to zgody.

3 października w świetlicy szkolnej wyruszyliśmy w kolejną podróż z Sieciakami. Tym razem rozmawialiśmy o znajomościach zawieranych przez internet. Poznaliśmy historię Kuby, który zastanawiał się, czy spotkać się z poznaną przez internet Olcią_96. Pamiętaj, że nigdy nie możesz mieć pewności, z kim rozmawiasz w internecie. Ktoś, kto podaje się za Twojego rówieśnika,
w rzeczywistości może być dużo starszy i mieć wobec Ciebie złe zamiary. Spotkania z osobami poznanymi w internecie mogą być niebezpieczne! O każdej otrzymanej propozycji spotkania koniecznie poinformuj rodziców.

10 października w świetlicy dla klas I-III uczestniczyliśmy w kolejnej misji Sieciaków. Tym razem dowiedzieliśmy się, co to jest netykieta. Jeśli chcesz być dobrze traktowany w sieci i Ty bądź dobry dla innych internautów.

Aby zapobiec wpadce, przeczytaj netykietę i wkuj ją na pamięć:

❤️Nie rozsyłaj internetowych łańcuszków (Łańcuszek internetowy, to wiadomość zawierająca prośbę o rozesłanie jej do jak największej liczby internautów. Jest popularna forma spamu).

❤️Staraj się nie nadużywać emotikonek (uśmieszków, buziaczków).

❤️Bez potrzeby nie pisz dużymi literami, gdyż oznaczają KRZYK.

❤️Na forum wystrzegaj się zadawania pytań, na które już padły odpowiedzi. Zanim zadasz pytanie, sprawdź, czy nie jest już ono w dziale FAQ (ang. Frequently Asked Questions – Najczęściej zadawane pytania).

❤️Nie flooduj (flooding – ang. zaśmiecanie sieci) – nie wpisuj do Netu niepotrzebnych informacji. Wpisując coś do Internetu nie powtarzaj treści już w nim zamieszczonych.

❤️Nie bądź Bełkotem, nie prowokuj kłótni w sieci. Staraj się nie irytować innych internautów.

❤️Wystrzegaj się Bełkota. Nie daj się sprowokować.

❤️Szanuj autorów blogów. Blogi to internetowe pamiętniki. Ich autorzy piszą na nich o sprawach szczególnie dla nich ważnych.

❤️Nie obrażaj innych użytkowników sieci. Pamiętaj, również w Internecie jesteśmy odpowiedzialni za swoje działanie.

❤️Szanuj cudzą własność. Nie podpisuj się pod czyimiś wypowiedziami czy pracami. Korzystając z materiałów znalezionych z sieci, zawsze podawaj źródło ich pochodzenia.

❤️Zwracając się do konkretnego internauty, pamiętaj o używaniu dużej litery w zaimkach: Ty, Tobie, Ci itp.

❤️Nie zakładaj sobie niepotrzebnych kont e-mail.

17 października w świetlicy szkolnej odbyły się kolejne zajęcia w ramach innowacji JA w cyberprzestrzeni. Tym razem rozmawialiśmy o ofiarach cyberprzemocy.

Cyberprzemoc to przemoc z użyciem urządzeń elektronicznych, najczęściej telefonu bądź komputera. Z danych wynika, że już prawie co drugi nastolatek doświadcza lub już doznał tego rodzaju przemocy. Opiera się ona głównie na tym, że jesteśmy poniżani, ośmieszani, zastraszani wyzywani czy fotografowani albo filmowani wbrew naszej woli. Powszechny problem cyberprzemocy
w Internecie widoczny jest głównie na portalach społecznościowych, na których nasze pociechy spędzają najwięcej czasu.

Obecnie mamy powszechny dostęp do Internetu i telefonów. Dzieciaki bardzo szybko się uczą i często są większymi specjalistami w kwestii elektroniki niż rodzice. Już prawie każde dziecko idąc do szkoły ma własnego smartfona
i doskonale radzi sobie z obsługą komputera. Powszechne wśród rówieśników są różnego rodzaju sprzeczki, kłótnie. Często przenoszone są one ze szkolnego korytarza właśnie w świat internetowy. Dzieci czują się w nim bezkarne
i anonimowe, krzywdzą innych pod pseudonimem, unikając tym samym spojrzenia drugiej osobie w oczy. Ważne jest, aby rozmawiać z dzieckiem na temat cyberprzemocy zanim jeszcze jej doświadczy, uświadamiać go czym tak właściwie jest, w jaki sposób może się z nią zetknąć w szkole i jak powinno reagować.

7 listopada w świetlicy szkolnej odbyło się kolejne spotkanie z Sieciakami 😊.
Tym razem rozmawialiśmy o świadkach cyberprzemocy. Świadek może zachować się rozmaicie. Może przyłączyć się do sprawcy lub aktywnie wspierać jego działania (np. śmianiem się z dowcipów, lajkowaniem, udostępnianiem upokarzających materiałów). Spotęguje to ból ofiary. Może też biernie przyglądać się sytuacji, co również działa na jej niekorzyść. Milczenie w takiej sytuacji jest odbierane przez sprawcę jako ciche przyzwolenie na jego działania. Ofiara zaś czuje się jeszcze bardziej osamotniona i ma wrażenie, że cała grupa jest przeciwko niej. Świadek może wreszcie aktywnie wstawiać się za ofiarą. Najskuteczniejsze formy walki z cyberprzemocą to:
zgłaszanie jej do administratorów portali społecznościowych, którzy muszą usuwać materiały naruszające ich regulamin;
– zwrócenie się o pomoc do wychowawców, opiekunów czy rodziców;
– próba przekonania sprawcy do zaprzestania krzywdzących, przemocowych działań.

Musisz pamiętać, że w internecie nawet potępiające komentarze czy smutne emotikony mogą mieć skutek przeciwny od zamierzonego – wpływają na popularność materiału i przez to zyskuje on szerszą grupę odbiorców. Z drugiej strony mogą pocieszyć ofiarę – w zależności od sytuacji należy zdecydować, czy ich zamieszczanie jest dobrym pomysłem. Jako świadek cyberprzemocy dąż przede wszystkim do usunięcia źródłowych materiałów oraz okazuj wsparcie ofierze.

9 stycznia w świetlicy szkolnej odbyły się kolejne zajęcia w ramach innowacji
,,Ja w cyberprzestrzeni”. Tym razem rozmawialiśmy o hejcie, który jest bardzo niebezpiecznym zjawiskiem, które oznacza stosowanie mowy nienawiści oraz okazywanie niechęci w stosunku do danych grup społecznych lub osób. Z hejtem w Internecie może spotkać się każda osoba, która odnosi sukces lub przeciwnie – spotyka ją niepowodzenie, a także taka, która jest źle postrzegana przez otoczenie. Hejter to osoba, która zamieszcza w Internecie obraźliwe komentarze mające prowokować innych ludzi do kłótni lub znacząco obniżać samoocenę osoby hejtowanej, czyli obrażanej. Rozpowszechnianiu się zjawiska hejtu sprzyja rozwój Internetu, który zapewnia prześladowcom przynajmniej częściową, jeśli nie całkowitą, anonimowość. Hejt nie jest tak naprawdę nowym zjawiskiem, teraz jednak, w czasach cyfrowych, zyskuje zupełnie nową formę. Hejterzy w Internecie wykorzystują do swoich celów nie tylko komentarze i obraźliwe słowa, ale także grafiki oraz memy. Wśród najważniejszych przyczyn hejtu w Internecie wymienia się:
• chęć obrażenia innych,
• przekonanie o byciu osobą anonimową,
• zazdrość (na przykład w stosunku do osób, które osiągają sukcesy),
• zły nastrój, negatywne emocje, kumulację złego samopoczucia,
• istnienie stereotypów oraz uprzedzeń w stosunku do określonych grup społecznych,
• silne poglądy polityczne,
• niezadowolenie ze swojej sytuacji życiowej.
Hejtowanie w sieci niesie za sobą wiele poważnych konsekwencji, zarówno dla hejtera, jak i osoby, która jest obrażana lub wyśmiewana. Ofiary hejtu zmagają się z zaniżonym poczuciem własnej wartości, a często popadają nawet w depresję. W mediach wielokrotnie pojawiają się doniesienia o podejmowanych przez osoby poszkodowane próbach popełnienia samobójstwa. Problem dotyczy zwłaszcza nastolatków. W takim razie jak odpowiadać na hejt? Najlepszą metodą jest ignorowanie złośliwych przytyków i odcinanie się od toksycznych znajomości. Komentarze hejterów w mediach społecznościowych zawsze można usunąć, warto również zablokować możliwość dodawania wpisów pod danym postem.

20 lutego w świetlicy szkolnej nasze dzieciaczki ponownie spotkały się
z drużyną Sieciaków. Tym razem rozmawialiśmy o zabezpieczaniu swoich urządzeń przed okropnymi wirusami.
Pamiętaj, że istnieją trojany, które udają gry lub przydatne aplikacje na urządzenia przenośne. Gdy je zainstalujesz, biorą się za czyszczenie Twojego konta, wykonując płatne telefony lub zapisując Cię do usług
SMS-owych typu premium.

Swoje pieniądze z pewnością wolałbyś wydać na coś, co jest Ci potrzebne.
A skoro tak, zacznij dbać o swoje urządzenie. Zapoznaj się z naszymi czterema poradami i zabezpiecz swój sprzęt:

💻 Aby nikt nie mógł używać Twojego telefonu, wprowadź na nim hasło dostępu.

💻Unikaj nieznanych połączeń Wi-Fi – zwłaszcza tych darmowych.
Mogą one być używane do gromadzenia wysyłanych przez Ciebie informacji. Jeśli nie trzeba podawać hasła, aby połączyć się z internetem,
to znak, że może to być niebezpieczna sieć.

💻Nawet jeśli Twoje urządzenie zostanie zgubione lub skradzione, możesz nim zarządzać. W tym celu włącz funkcję zdalnego zarządzania oraz wykonywania kopii zapasowych, chociażby te, które są wbudowane
(np. ustawienie „Znajdź telefon”), lub zainstaluj specjalny program.

💻Nie zapominaj, że Twój telefon także jest narażony na wirusy.
Nie pobieraj nieznanych aplikacji, nawet z oficjalnego sklepu. Zawsze sprawdzaj, jakich uprawnień żąda aplikacja – np. dostępu do kontaktów
lub zdjęć.

27 lutego w świetlicy szkolnej omawialiśmy temat PRAW AUTORSKICH. Poznaliśmy historię Ani, która zastanawiała się, czy skopiować pracę domową
z internetu.
Dzieci podczas zajęć poznały dwie najważniejsze zasady:
– Szanuj prawo własności w sieci. Jeżeli posługujesz się materiałami znalezionymi w internecie, programami, muzyką czy filmami, zawsze podawaj źródło ich pochodzenia.
– Korzystając z internetu podczas odrabiania prac domowych, zawsze sprawdzaj wiarygodność źródła.
Nie wszystkie treści w sieci są prawdziwe i wartościowe.

Certyfikaty













Skip to content