Home » Świetlica klas I-III

Świetlica klas I-III

świetlica1Wychowawcy świetlicy klas 

 Klaudia Morkisz – lider zespołu (I-III)

– Monika Grzechowska
– Małgorzata Niezgódka
– Barbara Niemiec
– Ewa Lubrich
Świetlica IV-VIII 
– Bożena Urbańczyk
– Iwona Kijak

ROK SZKOLNY 2018/2019

ROCZNY PLAN PRACY

REGULAMIN PRACY ŚWIETLICY SZKOLNEJ

 

 

PLAN PRACY ZESPOŁU ŚWIETLICOWEGO

Tytuł WZOROWEGO ŚWIETLIKA w lutym zdobyła ELIZA MICHALIK z klasy 3a ❤️

W piątek w świetlicy szkolnej Ignacy przedstawił nam nowego bohatera nauki Mariana Rejewskiego. Marian Rejewski to polski matematyk i kryptolog, który złamał szyfr ENIGMY.
ENIGMA – to niemiecka maszyna szyfrująca.
Na zajęciach nauczyliśmy się, co to jest szyfr. Poznaliśmy przykładowe, proste rodzaje szyfrów. Dowiedzieliśmy się, co oznacza słowo enigmatyczny i Enigma. Wiemy, do czego służyła. Mogliśmy się wykazać umiejętnościami szyfrowania i odczytywania zakodowanych wiadomości 😊.
„Przyjaźń – to, co najważniejsze”, to temat piątkowych zajęć z Mega Misji w świetlicy I-III.
Czym jest przyjaźń? Co jest dla nas ważne w przyjaźni? Na te pytania szukaliśmy odpowiedzi podczas zajęć.
Dzięki przyjaźni pomagamy sobie, jesteśmy dla siebie oparciem, ufamy sobie, słuchamy się, wspólnie pokonujemy wyzwania, mamy przygody, spędzamy razem czas, cieszymy się ze wspólnych sukcesów, a czasami się nawet kłócimy 😉.
Mówiliśmy także o tym, że możemy przyjaźnić się z osobą, która jest blisko nas lub mieszka gdzieś daleko w innym mieście lub kraju. W takiej przyjaźni na odległość komunikować pozwalają nam się media społecznościowe, komunikatory, wiadomości tekstowe, telefony. Taka przyjaźń na odległość posiada jednak swoje zalety ale ma też kilka wad, które nam się nie spodobały. Dzieciaki stanowczo stwierdziły, że wolą mieć przyjaciela blisko siebie, aby móc z nim spędzać czas, bawić się, grać w różne gry, aby iść do niego po wsparcie i pocieszenie, gdy nam jest źle 😊.

MEGA MISJA W ŚWIETLICY I-III

Oj to były bardzo wymagające zajęcia. Musieliśmy przypomnieć sobie wiedzę z wielu zajęć, aby wykonać misję. Nie jest rzeczą łatwą umieć świadomie korzystać z mediów – dobrać dla siebie odpowiednie programy telewizyjne i strony internetowe czy wiedzieć, ile czasu można spędzić przed ekranem. Nad tymi wszystkimi rzeczami musieliśmy się zastanowić podczas zajęć. Musieliśmy rozwiązać zagadkę mamy Jasia, ułożyć pizzę aktywności i odkryć swoją wymarzonąlistę programów i stron internetowych. A o to nasze rady i wskazówki dla rodziców dzieci korzystających z telewizji, Internetu i grających w gry komputerowe:
– konieczne jest ustalenie limitu czasowego oglądania telewizji lub korzystania z komputera. Wszystko zależy od wieku dziecka i umiejętności skupiania uwagi. Może to być jedna godzina dziennie ale w dwóch porcjach lub 45 minut w jednej porcji. Po wyłączeniu telewizora (komputera) należy dziecku zaproponować obejrzenie lub przeczytanie książeczki, wspólną zabawę, pomoc w przygotowaniu posiłku, nakryciu stołu, spacer lub wyjście na rower itd.;
– oglądanie razem z dzieckiem programu telewizyjnego, aby pytaniami zachęcić dziecko do wypowiadania się na temat tego, co widzi, co się zdarzyć może, kto ma rację, który bohater się podoba a który nie i dlaczego;
– przeprowadzeniem z dzieckiem rozmowy o sposobie korzystania z komputera, Internetu zaletach i zagrożeniach wynikających z posługiwania się nimi;
– ustalenie zasad korzystania Internetu np. bez podawania informacji o sobie takich jak: imię i nazwisko, wiek, adres zamieszkania i szkoły, numeru telefonu i tylko wtedy, gdy dorośli są w domu;
– wybieranie tylko tych programów telewizyjnych i gier komputerowych które przeznaczone są dla dzieci. Dorośli powinni być zorientowani w tematyce programów telewizyjnych i gier komputerowych, aby uniemożliwiać dzieciom oglądanie filmów ze scenami np. przemocy czy strachu. Sceny straszne wzbudzają strach dlatego oglądając wspólnie z dzieckiem program na bieżąco należy komentować to, co na nim się dzieje;
– traktowanie telewizji jako rozrywki a nie jako nagrody lub kary. Nie należy sadzać dziecka przed telewizorem tylko dlatego, że było grzeczne, lub żeby odpoczęło. Telewizor nie może też być wykorzystywany ani jako nagroda ani jako kara, gdyż może przyczynić się do ukształtowania złych nawyków;
– konsekwentne przestrzeganie zasady: najpierw wywiązanie się z obowiązków a potem dopiero korzystanie z komputera.
Oglądanie telewizji, gry komputerowe, to nie może być styl spędzania wolnego czasu lecz rozrywka od czasu do czasu sprawiająca przyjemność. Zadaniem dorosłych jest nie tylko zapoznanie dzieci z innymi atrakcyjnymi formami spędzania czasu ale wspólne z dziećmi gry i zabawy na powietrzu dzięki którym poprawią w znaczący sposób swoją sprawność fizyczną.

« 1 z 6 »
W ramach TYGODNIA BEZPIECZNEGO INTERNETU, który odbywa się w naszej szkole, wzięliśmy udział w pouczających zajęciach na temat publikowania treści w internecie. Okazało się, że Julka pisze publicznie swój adres zamieszkania i że dostała nowy tablet. Kuba zaczął jej tłumaczyć, że to niebezpieczne. Wtedy Pani postanowiła przeczytać nam opowiadanie ,,Publikowanie w Internecie – historia Pocztówkowej Krainy”, które przestrzega przed nieprzemyślanym publikowaniem w sieci informacji, zdjęć i filmików o sobie i innych. Dzięki opowiadaniu dowiedzieliśmy się również, jak się zachować, kiedy niepożądany materiał mimo wszystko trafi do Internetu. Musimy zawsze pamiętać, że:
– powinniśmy zawsze mówić prawdę,
– nie wolno publikować nieprawdziwych informacji na temat innych osób,
– mamy prawo poprosić o usunięcie zdjęć, na których się znajdujemy ze strony albo portalu społecznościowego,
– uważajmy, co publikujemy, bo możemy siebie lub kogoś bardzo skrzywdzić.

6 lutego w świetlicy szkolnej dla I-III odbyły się kolejne zajęcia w ramach programu ,,Być jak Ignacy”. Tym razem rozmawialiśmy o zdrowym odżywianiu. Dzięki tym zajęciom uczeń:

– wie, co to witamina,
– wie, jak zdrowo się odżywiać,
– potrafi wymienić produkty bogate w witaminy,
– rozpoznaje i nazywa warzywa.
Na koniec zajęć dzieci otrzymały odznakę ZNAWCA WITAMIN 😍
5 lutego w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się zajęcia w ramach KLUBU KUMPLI – ,,Bądź kumplem, nie dokuczaj”. Wszyscy wypłynęliśmy w rejs na wspaniałą wyspę, gdzie wszyscy są dla siebie mili. Każdy z nas pełnił jakąś funkcję na statku. Jednak, aby dopłynąć do celu musieliśmy zrobić wszystko, żeby uniknąć zderzenia z górą lodową. Aby statek był bezpieczny, musieliśmy wykonać kilka zadań, których celem było:
– przybliżenie załodze statku problemu dokuczania,
– kształtowanie postaw empatycznych,
– poznanie sposobów na radzenie sobie z dokuczaniem,
– integracja grupy,
– rozwijanie wyobraźni.
To była bardzo pouczająca podróż 😊.
4 lutego w świetlicy dla klas I-III odbyły się kolejne zajęcia w ramach ludoterapii. Te zajęcia pomagają dostrzec specjaliście, jakie zachowania przejawiają dzieci wobec siebie i nie tylko. Coraz częściej spotykamy uczniów, którzy są nieśmiali, agresywni czy nadpobudliwi. Zastanawiamy się wtedy dlaczego tak się dzieje i co jest tego przyczyną? Szukamy wówczas odpowiedzi i sposobów pomocy. Te zajęcia pomagają np. dzieciom, które mają trudności ze współdziałaniem. Są to zazwyczaj dzieci, które prawidłowo rozwijają się pod względem fizycznym jak i umysłowym. Trudno im jednak w grupie rówieśniczej przystosować się i podporządkować zasadom i regułom panującym w grupie. Postawa egocentryczna utrudnia współdziałanie z innymi dziećmi. Narzucanie rówieśnikom swej woli bądź niechęć do wspólnej zabawy, w której obowiązują konkretne reguły stwarzają problem często nie do pokonania. Te zajęcia pomagają dziecku uczyć się współdziałania. Ważne, aby grupa była różnorodna, bo wtedy dzieci uczą się wzajemnie od siebie 😊.
Tytuł WZOROWEGO ŚWIETLIKA w styczniu otrzymała HANIA MADEJSKA z klasy 1a ❤️
GRATULUJEMY!!!
1 lutego w ramach zajęć „Być jak Ignacy” podsumowaliśmy wiadomości, które dotychczas zdobyliśmy. Utrwaliliśmy sobie podstawowe fakty z życia Jana Szczepanika, jego najbardziej znane wynalazki (telektroskop, system barwnego filmu, maszyna tkacka, kamizelka kuloodporna) .
W następnej części zajęć poznaliśmy nowego bohatera nauki – był to Kazimierz Funk. Przybliżyliśmy sobie jego postać, poznaliśmy kilka informacji z jego życia. Kazimierz Funk był chemikiem, odkrył witaminy. Uczniowie dowiedzieli się, co to są witaminy, gdzie możemy je znaleźć i czy są one ważnym składnikiem w naszej diecie .
O nie, podczas naszych zajęć z Mega Misji Psotnik próbował uciec. Gdy tylko to odkryliśmy, to popędziliśmy do Laboratorium pokrzyżować plany Psotnikowi. Gdy wpadliśmy do Laboratorium zaczęliśmy się gorączkowo rozglądać. Zobaczyliśmy komputer, z którego korzystał Kuba. Był włączony i niezabezpieczony hasłem. Wiedzieliśmy, że to czas na wykonanie misji. Pani przygotowała dla nas tajemnicze pakunki ale okazało się, że aby móc je wszystkie otworzyć musimy wykonać 3 zadania. Na szczęście poradziliśmy sobie ze wszystkimi poleceniami. W ostatnim pudełku schował się wirus, którego mógł złapać komputer Kuby. Musieliśmy mu wytłumaczyć, że ,,komputery czasem chorują”. Dzięki tym zajęciom dowiedzieliśmy się, jak chronić nasze urządzenia przed wirusami. Jednak najfajniejsza była zabawa, która pomogła nam zrozumieć, jak działa program antyspamowy. Pani podzieliła nas na dwie grupy: antywirusów i wirusów. Zadaniem wirusów było przerzucanie kulek z wirusami na stronę grupy przeciwnej, a druga grupa – antywirusów musiała pozbywać się kulek i przerzucać je na stronę wirusów – jak najdalej od komputera. To była naprawdę megastyczna zabawa. Warto pamiętać, że istnieją narzędzia techniczne, które bardzo pomagają nam w komunikacji, ochronie swoich danych i innych informacji, ale musimy sami decydować o tym, kogo obdarzamy swoim zaufaniem. Korzystajmy z zabezpieczeń technicznych, jak np. silne hasła, antyspam czy antywirus. Nie otwierajmy maili, które wydają nam się podejrzane. Nie odpowiadajmy też na nie. Świadomie decydujmy o tym, co możemy upubliczniać, a co jest treścią prywatną, przeznaczoną tylko dla osób godnych zaufania. Przestrzegając tych zasad, możemy cieszyć się wszystkimi możliwościami, jakie dają nam komputery i Internet.
Dzieciaki z Akademii Bajtla oraz bliźniaki Julka i Kuba mają już na swoim koncie nie tylko audiopamiętniki, obrazkową opowieść ale również cyfrową pocztówkę. Przygoda z multimediami tak im się spodobała, że nie mają jej dość i cały czas próbują wymyślić kolejne sposoby na ich zastosowanie. W piątek 25 stycznia wpadli na pomysł aby zrobić cyfrową galerię rysunków.
Na początku zajęć każde dziecko otrzymało element układanki, z której wyłoniło się długie i trudne hasło DIGITALIZACJA – czyli wprowadzenie do pamięci komputera różnych materiałów lub przedmiotów, dzięki czemu możemy je oglądać na różnych urządzeniach. Następnie udaliśmy się na wirtualną wycieczkę po Muzeum Narodowym w Warszawie. Obejrzeliśmy kilka zdigitalizowanych i udostępnionych on-line dzieł sztuki. Jednak nie wszystkie nam się podobały, jedne były śmieszne, a inne dziwne. Na koniec zajęć zrobiliśmy galerię sztuk z prac plastycznych.
Zajęcia szybko nam zleciały, dowiedzieliśmy się co oznacza słowo DIGITALIZACJA, do czego służy skaner. A także nie wydajając pieniędzy udaliśmy się do Warszawy na wycieczkę po muzeum.
W dniu dzisiejszym w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się kolejne zajęcia w ramach programu ,,Być jak Ignacy”. Na początku zajęć dzieci obejrzały film, który w ciekawy sposób przybliżył im postać Jana Szczepanika. Po obejrzeniu filmu mogli zobaczyć, jak na przestrzeni lat zmieniały się modele telewizora i że nie zawsze można w nim było zobaczyć kolory. Dzieci dowiedziały się również, w jaki sposób działa telewizor. Podczas zajęć uczniowie mogli zobaczyć też, jak kiedyś wyglądał aparat fotograficzny, było to dla nich ciekawe przeżycie – szczególnie w dobie smartfonów, które powoli zastępują aparaty i kamery .
W dniu dzisiejszym w świetlicy szkolnej odbyły się kolejne zajęcia z bajkoterapii pt.: ,,Jak Piotruś pierwszą kostkę domina odnalazł”. Celem tych zajęć było:
– poszerzenie słownictwa czynnego o pojęcia: zawstydzenie, satysfakcja,
– nauczenie dzieci rozpoznawania i rozumienia istoty powyższych uczuć,
– rozwijanie poczucia sprawstwa poprzez działanie.
Uczniowie dzięki zajęciom dowiedzieli się, czym tak naprawdę jest efekt domina, bo czasem trzeba mieć dużo odwagi w sobie, żeby poruszyć pierwszą kostkę. Jeden ruch może wywołać falę dobra, a pomaganie może stać się sposobem na życie. Każdy z nas powinien w swoim życiu poszukać swojej „pierwszej kostki domina”. Często jest ona mała, ale kluczowa, bo mamy pewność, że poruszy kolejne, coraz większe… ❤️
Po ostatnich zajęciach  bliźniakom zostało sporo zdjęć. Niestety, część z nich popsuł nasz kumpel Psotnik. Na szczęście Kuba wpadł na pomysł, by je cyfrowo poprawić, a potem  zrobić z nich pocztówki. Do tego wszystkiego był nam potrzebny program komputerowy Mały Malarz. Wspólnie stworzyliśmy bardzo ciekawą pocztówkę z egzotycznych wakacji. Dzięki tym zajęciom dowiedzieliśmy się, że za pomocą odpowiednich programów można przetwarzać zdjęcia, grafikę, filmy video i dźwięk. Teraz wiemy, że możemy z naszych rodzinnych zdjęć zrobić np. pokaz slajdów z naszą ulubioną muzyką. Dzięki Julce i Kubie uczymy się naprawdę fajnych rzeczy.
23 stycznia w świetlicy dla klas I-III odbyły się drugie zajęcia w ramach koła naukowego ,,Być jak Ignacy”. Tym razem dzieci rozwiązywały zagadki, rebusy, dowiedziały się, czym był teletroskop, a na koniec musiały rozwiązać test wiedzy o Janie Szczepaniku.
16 stycznia w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się pierwsze zajęcia w ramach koła naukowego ,,Być jak Ignacy”. Pierwszą postacią, którą dzieci będą poznawać podczas kolejnych zajęć jest Jan Szczepanik. Celem tych zajęć było:
– zachęcanie do rozwijania pasji,
– zdobycie wiedzy o tym, kto jest wynalazcą,
– zmotywowanie do aktywnego zdobywania wiedzy,
– promowanie postawy patriotycznej,
– zdobycie wiedzy dotyczącej Jana Szczepanika.
Na koniec zajęć dzieci otrzymały zadanie domowe, które polegało na wykonaniu wynalazku wspólnie z rodzicami lub samodzielnie. Z tego miejsca bardzo dziękujemy rodzicom za zaangażowanie i poświęcony czas❤️ – Klaudia Morkisz, Monika Grzechowska.
15 stycznia w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się kolejne warsztaty, które mają na celu budowanie pewności siebie. Tym razem tematem zajęć były TREŚCI MULTIMEDIALNE. Dzięki warsztatom:
– uczniowie zdobyli wiedzę medialną, analizując, jak obrazy i komunikaty pojawiające się w reklamach, filmach czy na portalach społecznościowych promują fałszywy i nierzeczywisty obraz rzeczywistości,
– zrozumieli, że nie warto porównywać się do obrazów w mediach, które często promują standardy piękna tylko po to, by sprzedać nam produkty lub usługi,
– uczniowie wymyślili własne sposoby na przeciwstawienie się obrazom i komunikatom promującym standardy piękna.
Za nami pierwsze zajęcia z Mega Misji w Nowym Roku. Pani Klaudia i Pani Monika miały dla nas MEGA niespodziankę, ponieważ okazało się, że wygraliśmy tablet. Oprócz tego Psotnik – Kajtuś wrócił do nas od naszej koleżanki Milenki bardzo szczęśliwy. W Wigilie czekał na niego prezent pod choinką, a w Sylwestra bawił się do białego rana. Ciężko było mu wracać do szkoły ale Julka i Kuba mieli dla nas kolejne zadanie. Tym razem wzięliśmy udział w zabawach, które wyposażyły nas w wiedzę na temat tego, z jakimi ograniczeniami w dostępie do kultury i informacji mogą zetknąć się osoby z różnymi niepełnosprawnościami. Musieliśmy wyobrazić sobie wymarzone kino, do którego może wybrać się każdy, bez względu na poziom sprawności psychoruchowej. Na koniec zajęć musieliśmy wcielić się w rolę lektora, który opowiada o tym, co dzieje się na ekranie osobom niewidomym i słabowidzącym. Dowiedzieliśmy się, że taki przekład nazywany jest audiodeskrypcją. To były bardzo pouczające zajęcia.
14 grudnia odbyły się kolejne zajęcia z Mega Misji. Cyberprzestępcy chcieli zabrać i skopiować Psotnika, którego stworzyli Julka i Kuba. Użyli do tego komputera Pani Moniki, tak go zablokowali, że nie mogliśmy z niego korzystać. Pomimo tego udało nam się przeprowadzić zajęcia i nie dopuścić do kradzieży Psotnika.
Przy okazji dowiedzieliśmy się, że autorem/autorką jest każdy, kto samodzielnie stworzył jakąś pracę według własnego pomysłu. Każdy ma prawo zdecydować, czy i kiedy pokaże swoje dzieło innym. Może je podpisać imieniem i nazwiskiem lub pseudonimem. Nauczyliśmy się również, że warto dzielić się swoją twórczością, ale to nie jest obowiązek. Wiemy także, że nikt nie może podpisywać się pod cudzą pracą, bo to plagiat, za który grozi kara. A jeśli chcemy użyć cudzej wypowiedzi, musimy zaznaczyć to cytatem.
W przyszłym tygodniu zapraszamy na ostatnie zajęcia w tym roku kalendarzowym.
Mamy nadzieję, że cyberprzestępcy nie zrobili nic z komputerem Pani Klaudii. Trzymamy kciuki aby wszystko działało .
W dniu dzisiejszym w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się pierwsze warsztaty w ramach programu ,,Budowanie pozytywnej samooceny”. Głównym tematem naszych warsztatów były IDEAŁY PIĘKNA. Dzięki tym zajęciom uczniowie:
• zrozumieli pojęcie ideałów piękna,
• dowiedzieli się, skąd pochodzi presja, by dorównać ideałom piękna i jaki jest jej wpływ w codziennym życiu,
• opracowali strategie przeciwstawienia się presji idealnego wyglądu oraz budowania pewności siebie.
Dzieci podczas zajęć mogły zobaczyć sylwetki przedstawiające ideały piękna (tego, co było uznawane za piękne, wyjątkowe i atrakcyjne) w danej epoce. Należy pamiętać, że ideały piękna są naprawdę różne i zmieniają się na przestrzeni lat, państw i kultur. Nigdy nie są takie same! Uczniowie dowiedzieli się również, że ideały piękna przedstawiają bardzo wąskie i zmieniające się rozumienie tego, jak ludzie powinni wyglądać, oparte na opiniach, nie faktach. Osiągnięcie takiego ideału jest niemożliwe dla większości ludzi, zatem próba aspirowania do niego jest nierealistyczna, bezcelowa i szkodliwa. Uczniowie zrozumieli, że ludzie sami na siebie nakładają presję, aby osiągnąć ideał piękna, bo czują, że może im to pomóc prowadzić idealne życie. Jednak osiągnięcie tego, co społeczeństwo uważa za perfekcję, nie oznacza automatycznie osiągnięcia idealnego stylu życia i nie sprawia, że ludzie czują się szczęśliwsi. Dzieci kolejny raz podczas zajęć wykazały się ogromnym zaangażowaniem. Każde dziecko otrzymało certyfikat uczestnictwa w warsztatach .

To były megastyczne zajęcia! Pani już na samym początku miała dla nas MEGA niespodziankę. Przyniosła nam prezent w postaci Psotnika – Kajtka. To chyba najlepszy Psotnik na świecie. Ale nie mieliśmy czasu na zabawę z nim. Musieliśmy zająć się cyberprzestępcą, który zaczął niszczyć dane z laboratoryjnych komputerów. Podczas zajęć dowiedzieliśmy się, że każde dziecko ma swoje prawa, których nikt nie może im odebrać – w kontekście mediów będzie to prawo do informacji, z którym łączą się m.in. prawo do swobodnej wypowiedzi czy wymiany informacji. Podczas zajęć rozwiązywaliśmy szyfr znaków ukrywający wyraz ,,prawo”. Pani przeczytała nam wiersz o prawach dziecka i stworzyliśmy obrazkową gwiazdę pokazującą, czym jest prawo do informacji. Najciekawszą informacją było to, że osoba, która łamie zabezpieczenia systemów komputerowych, nazywa się ,,cracker”, a nie haker, tak jak jest to powszechnie używane w mediach. Oj tak Mega Misja uczy nas wielu pożytecznych rzeczy. Ciekawe, czego dowiemy się następnym razem…

12 grudnia w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się kolejne zajęcia z cyklu ,,Żyć w zgodzie”. Tym razem dzieci uczyły się, jak nie dać złości sobą rządzić. Wykonały ćwiczenia, które pomogły im zrozumieć i oswoić emocje. Każdy z nas się czasem złości. Jest to zjawisko zupełnie normalne. Więcej, bardzo pożyteczne! Złość mówi, że coś nie pozwala ci robić tego, co chcesz albo dostać tego, czego potrzebujesz. Złość możesz czuć również wtedy, gdy ktoś robi ci krzywdę. Złość pomaga także znaleźć siłę, by pokonać przeszkodę albo obronić się przed zagrożeniem – o ile to możliwe. Kiedy złość przyjdzie, możesz mieć ochotę gryźć, kopać, tupać, walić pięściami, krzyczeć, niszczyć. Poczujesz gorąco lub będzie ci się wydawało, że ktoś albo coś chce z ciebie wyskoczyć. To wszystko jest naturalne. Jednak najważniejsze w tym wszystkim jest to, aby nie uczynić krzywdy sobie lub komuś innemu. Gdy robisz komuś coś złego, on będzie chciał zrobić ci to samo. W ten sposób co chwilę komuś daje się we znaki i nie ma temu końca. A nikt nie chce być źle traktowany. Jeżeli nie uda ci się złagodzić gniewu i sprawisz komuś przykrość, naprawdę warto przeprosić – chociaż to takie trudne .
No i kolejne zadanie z MegaMisji za nami. To były bardzo ciekawe zajęcia. Czuliśmy się trochę, jak w bajce o emotkach, bo właśnie tego dotyczył temat zajęć. Musieliśmy wejść w świat krótkich wiadomości uzupełnianych uśmieszkami, smutnymi buźkami lub podniesionym kciukiem. Na początku musieliśmy powiedzieć, czym są emocje i wymienić emocje, które towarzyszą nam w codziennym życiu, np. strach, smutek, radość itp. Później musieliśmy naśladować wyraz twarzy z emotikonów, które przygotowała dla nas Pani, a następnie narysować na tablicy emotki, które znamy. Pani podczas zajęć podkreśliła, że tak jak w zwykłej rozmowie używamy słów (same miny nie wystarczą), tak w komunikatach SMS czy e-mail buźki są także jedynie dodatkiem. Podczas zajęć musieliśmy też odegrać scenki za pomocą pantomimy, ponieważ emocje można przekazywać bez słów. Czasem wiemy, co ktoś czuje, nawet jeśli go nie słyszymy. W naszym świecie istnieją gesty przyjacielskie i gesty obraźliwe (pukanie się w głowę, wystawienie języka). Istnieją kultury i kraje, w których gesty u nas pozytywne (np. kciuk w górę, czyli ,,udało się”) mogą być odczytywane jako obraźliwe (ten sam kciuk w Grecji oznacza ,,wypchaj się”). Dlatego należy szczególnie uważać na język gestów, kiedy się przebywa z obcokrajowcami. Na koniec zajęć Pani przypomniała nam, że emocje towarzyszą człowiekowi w każdego rodzaju komunikacji: bezpośredniej i przez media. Ważne jest, żeby starać się nam nimi panować, nie obrażać rozmówcy, nie używać obraźliwych gestów. W komunikacji przez media buźki mogą być ułatwieniem, chyba, że ktoś stosuje ich za dużo, wtedy stają się przede wszystkim drażniące. Gdy wykonaliśmy wszystkie zadania, w nagrodę mogliśmy ubrać naszego Psotnika – Kajtka. Wybraliśmy mu bardzo ciekawy strój. Ciekawe, co nas czeka następnym razem.
5 grudnia w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się kolejne zajęcia z bajkoterapii pt.: ,,Jak kolorowy Diego trafił na flagę Gwatemali”. Głównym celem tych zajęć było dostrzeżenie przez uczniów, że wytrwałość w dążeniu do celu i poszukiwanie kolejnych rozwiązań pomimo niesprzyjających okoliczności mogą przyczynić się do zmiany sytuacji na lepsze. Na koniec zajęć wspólnie wymyśliliśmy motto, które brzmi: Nie boję się mówić o tym, czego potrzebuję!, a następnie dzieci wykonały własne herby.
3 grudnia w świetlicy dla klas I-III odbyły się kolejne zajęcia z ludoterapii. Tym razem celem zajęć, było pokazanie dzieciom, że doskonałą zabawą może okazać się tworzenie własnych zabawek. Zabawki są niezbędne do prawidłowego rozwoju każdego dziecka. Poprzez zabawę dziecko poznaje świat, uczy się, rozwija wyobraźnię, odgrywa role społeczne. Dzieci uwielbiają się bawić. Dlatego zaproponowałam im zabawki własnoręcznie robione. Przygotowanie ich może być również doskonałą zabawą w domu, zarówno dla rodziców i dzieci. Taką zabawkę można konstruować podczas deszczowego dnia, a później dowolnie ją ozdabiać i modyfikować. A zabawa taką własnoręcznie zrobioną zabawką to dopiero frajda. Często okazuje się dużo ciekawszą rozrywkę od gotowych drogich zabawek, jakie proponują sklepy. Do przygotowania takich zabawek sprawdzą się kartony, rolki po papierowym ręczniku, drewniane patyczki po lodach, zakrętki od butelek, skrawki materiału – jednym słowem wszystko, co wydaje Wam się niepotrzebne i z pewnością wcześniej czy później to wyrzucicie. Nasza zabawka powstała z plastikowych kubków, która w sklepie kosztuje 135 złotych. Dzieciom bardzo spodobały się nasze pingwinki, a zabawa nimi trwała całą godzinę.
Woooow, co to były za Mega zajęcia! Najpierw wysłuchaliśmy audiobooka ,,Przygody Tomka Sawyera’’, a następnie musieliśmy wyrazić o nim opinię. No cóż, jak to w życiu bywa, zdania były podzielone – jedni uważali go za ciekawy, a inni za nudny. Jednak o to w naszym świecie chodzi, że każdy z nas ma prawo do własnej opinii i nikt nie może nas za to krytykować. W kolejnym etapie zajęć, nauczyliśmy się rozróżniać fakty od opinii. Teraz już wiemy, że fakty to np.: informacje o tym, kto jest autorem tekstu, a opinie, to wszystkie oceny uczestników dotyczące treści, formy, postawy Tomka i jego kolegów. Na koniec zajęć Pani nas zaskoczyła, bo musieliśmy szukać po świetlicy skarbów. Jak się później okazało, wśród skarbów był nawet szczur – pomyśleliśmy ,,Serio?! Szczur, jako skarb?!’’. W ten sposób Pani chciała nam pokazać, że to, co dla innych jest skarbem, dla nas wcale nie musi. Jednak największą niespodzianką było to, że otrzymaliśmy własnego Psotnika, któremu nadaliśmy imię Kajtuś☺.
Mega Bajtle wkroczyły w trzeci obszar przygód z Psotnikiem. Teraz poruszamy się w świecie mediów. Okazało się, że nasz przyjaciel Psotnik postanowił przedostać się do TV. Musieliśmy go powstrzymać, bo świat nie jest jeszcze na to gotowy. Podczas zajęć uczniowie dowiedzieli się, czym charakteryzują się programy rozrywkowe i informacyjne, potrafili je rozróżnić i podać przykłady obydwu typów programów. Julka i Kuba, dzięki pomocy dzieci, przeszkodzili Psotnikowi w dostaniu się do poszczególnych programów telewizyjnych. Jednak znając Psotnika, doskonale wiemy, że pewnie zrobi nam jeszcze niejednego psikusa. Z niecierpliwością czekamy na kolejne zadania.
W listopadzie tytuł WZOROWEGO ŚWIETLIKA otrzymały:
– Lena Grabka 1b
– Kalina Kopka 1b
– Wiktoria Rykulska 1d
– Natalia Trembowiecka 1d
GRATULUJEMY!!!
20 listopada obchodzimy Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka. Z tej okazji w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się zajęcia edukacyjne poświęcone tej tematyce.
Święto upamiętnia uchwalenie Deklaracji Praw Dziecka w 1959 roku a także Konwencji o Prawach Dziecka w 1989 roku. To dokumenty, których celem jest zapewnienie jak najlepszej ochrony i opieki najmłodszym.
Ratyfikując Konwencję o Prawach Dziecka, nasze państwo, ale i my, wszyscy dorośli zobowiązaliśmy się do uznania dobra dziecka za najważniejsze. Otoczenie dziecka miłością i szacunkiem w naturalnym i najlepszym dla dziecka miejscu rozwoju, jakim jest rodzina – to najlepsza ochrona praw dziecka.
Dziecko wzrastające w ramionach kochających rodziców jest najlepiej chronione przez złem i wyrasta na wartościowego człowieka, który dokonuje prawidłowych wyborów i na każdym etapie rozwoju ma oparcie i bezwarunkowe zaufanie.
Jednak odpowiedzialność za ochronę praw dziecka spoczywa na wszystkich dorosłych: rodzicach, nauczycielach, politykach, lekarzach i policjantach, gdyż dobrze wychowane i ukształtowane dzieci są największym bogactwem każdego społeczeństwa. W przyszłości to one będą decydowały o swojej wspólnocie, państwie, globie, o naszej codzienności.
Tytuł WZOROWEGO ŚWIETLIKA w październiku zdobyli:
– Sandra Stępniewska 2a,
– Tomek Kolbusz 3a.

Gratulujemy!!!

5 listopada odbyły się kolejne zajęcia z ludoterapii. Tym razem skupiliśmy się na temacie FAIR PLAY. Fair play jest przede wszystkim szeroko pojętą wartością przejawiającą się we wszystkich aspektach naszego życia. Dotyczy ona przede wszystkim sportowej postawy, ale w życiu codziennym wyraża się poprzez uczciwość, szacunek i godną postawę. Celem zajęć było kształtowanie postaw społecznych, takich jak:
– uczciwości,
– postępowaniu zgodnie z ustalonymi zasadami,
– poszanowaniu i tolerancji wobec innych,
– rywalizacji bez przemocy,
– samokontroli,
– godnym przyjmowaniu porażek.
Dzięki tym zajęciom:
– uczeń wie na czym polega postawa „fair play”,
– uczeń potrafi podać przykłady zachowania wbrew zasadom fair play nie tylko w sporcie ale i w życiu codziennym,
– uczeń potrafi określić czym powinna cechować się postawa „fair play” w życiu sportowym jak i codziennym.
23 października nasze świetlicowe bajtle musiały udać się na ratunek Psotnikowi. Nasz przyjaciel zaczął znikać. Musieliśmy wykonać kilka zadań, aby pomóc Julce i Kubie. Codziennie komunikujemy się z innymi na wiele sposobów: bezpośrednio, przez telefon, SMS-y, maile. Uczniowie podczas zajęć dowiedzieli się, jakie są podstawowe zasady komunikacji. Najpierw musiały samodzielnie ułożyć z rozsypanki po trzy wypowiedzi: sms do kolegi, e-mail do nauczyciela, wypowiedź w rozmowie z rodzicami. Jedna z grup nie popełniła nawet jednego błędu – w końcu do świetlicy chodzą MEGA BAJTLE. Jednak dzieciom najbardziej podobała się konkurencja, podczas której walczyli o punkty za poprawne odpowiedzi. Najlepszy wynik zdobyła drużyna reprezentująca ,,rozmowy bezpośrednie’’ oraz drużyna ,,rozmowy telefoniczne’’. To oni znali najlepiej zasady obowiązujące podczas komunikacji z drugim człowiekiem. To były MEGA zajęcia!

 

18 października nasze świetlicowe bajtle uczestniczyły w zajęciach ,,Nasza odlotowa świetlica” w ramach akcji SIĘ GRA SIĘ MA. Dzieci wykonały pracę plastyczną przedstawiającą świetlicę, w której dzieci czują się naprawdę dobrze i która sprzyja aktywnemu rozwijaniu ich umiejętności i talentów w interakcji z rówieśnikami.

 

Za nami kolejna przygoda z MegaMisją. Psotnik naprawdę nieźle się pogubił. Nie dość,że nie wiedział, kim jest, to jeszcze nie poznawał Julki i Kuby. Musieliśmy zdobyć jego zaufanie. W tym celu nasze kochane bajtle wykonały piękne słoneczka, na których napisały coś ciekawego na swój temat. Psotnik wrzucił te informacje do bazy danych ale było ich tak dużo, że musieliśmy się zastanowić, które informacje o nas mogą być potrzebne Psotnikowi, a które można usunąć. Na koniec wszyscy zaprojektowali swoje własne awatary i wymyśliły sobie pseudonimy, aby w internecie stać się bardziej anonimowym. Dzieciom bardzo podobały się zajęcia. Dzięki naszym przyjaciołom, kolejny raz zdobyły bardzo cenną wiedzę, którą na pewno wykorzystają.

« 1 z 2 »

3 października w świetlicy szkolnej dla klas I-III odbyły się zajęcia plastyczne. Za oknem powoli wita nas jesień, więc uczniowie wykonali piękne jeżyki z papieru.

2 października nasze świetlicowe bajtle podjęły się kolejnego zadania. Okazało się, że Psotnik trochę namieszał i zrobił niezły bajzel w zielniku Profesora Florka. Biedny Profesor nie mógł przez to poprowadzić lekcji przyrody. Czekało nas mnóstwo pracy. Nasze bajtle podczas zajęć dowiedziały się, jak grupować informacje w zbiory i nadawać im nazwy ułatwiające późniejsze wyszukiwanie. Poznaliśmy piękne kwiaty, różnorodne liście i nasiona. Wykonaliśmy naprawdę gryfny zielnik❤️. Naszym bajtlom bardzo podobały się zajęcia i kolejny raz pokazały, że świetnie pracują w grupie i są bardzo zaangażowane. Czekamy, co Kuba i Julka wymyślą następnym razem – Klaudia Morkisz, Monika Grzechowska.

25 września nasze świetlicowe bajtle podjęły się kolejnego zadania. Tym razem musieliśmy rozpoznać, które informacje podane nam, przez Julkę i Kubę są prawdziwe, a które fałszywe. Dzieci podczas zajęć uznały, że najmniej wiarygodne są opowieści muter kamrata i to informacje od niej poddaliby szczególnej kontroli. Podczas zajęć poznaliśmy też sposoby przeprowadzania godki, np. z muter, aby dowiedzieć się czegoś o wiarygodności danego źródła. Uczniowie kolejny raz wykazali się zaangażowaniem ale też pomysłowością. Na koniec zajęć postanowiliśmy pokolorować gryfny plakat z Mega Misji, aby udekorować naszą szkolną siyń. Bajtle bardzo polubiły Psotnika i ogromnie się cieszą, że Julka i Kuba są coraz bliżej złapania go  – Klaudia Morkisz, Monika Grzechowska.

___________________________________________________________________________________________

24 września odbyły się pierwsze zajęcia z ludoterapii, czyli terapii poprzez gry i zabawy. Podczas tych zajęć uczniowie pod okiem specjalisty:
• poznają swoje mocne i słabe strony,
• kontrolują swoje zachowanie i potrafią je zmienić w pozytywne reakcje,
• nawiązują przyjazne kontakty z otoczeniem,
• dbają o życzliwą atmosferę i dobry nastrój,
• wyrażają swoje uczucia, słowa i działania z odpowiedzialnością i ponoszeniem konsekwencji,
• rozwiązują przyjaźnie, mądrze, inteligentnie różne trudne sytuacje,
• potrafią negocjować i zawierać kompromisy,
• uczą się być koleżeńskim, przyjacielskim i życzliwym,
• kulturalnie i inteligentnie współpracują w grupie,
• dążą do akceptacji innych i tolerancji,
• rozumieją potrzebę wzajemnej życzliwości,
• prezentują kulturalne zachowania wobec innych,
• kształtują umiejętność koncentracji uwagi,
motywacji do działań, twórczego myślenia i kreatywnego rozwiązywania osobistych, trudnych problemów.